Sondag oggend was ons plan om so ‘n bietjie in te lê. Ons is so pas deur ’n baie besige tyd. Vroeë oggende en laat aande met baie druk by die werk. Ons het mekaar oortuig dat ons dit verdien. Janneke, ons 15maande oue dogtertjie het egter anders besluit. 06:00 het sy begin praat en lag. Haar energie vlakke was besonder hoog en daar was eenvoudig net geen manier dat slaap verder vir ons beskore was nie. Ons het maar opgestaan en is kerk toe. Ons het skaars gaan sit toe sy styf teen Jaco gaan lê en aan die slaap raak. As ek nou terug kyk dink ek God is ’n genadige God want as sy nie Sondag so vol energie was nie sou ons die wonderlikste oomblik van ons lewe gemis het. Ons kon ook vir ’n verandering na ’n hele boodskap luister omdat sy letterlik die hele diens geslaap het.

Dit was net een van daardie dienste wat aangrypend was. Die musiek die preek die twee jongmense wat belydenis van geloof afgelê, alles was net so spesiaal. In die diens het ek net al hoe meer in my siel oortuig geraak dat ek met ’n godsdienstige masker leef. Ek en Jaco gaan nog altyd kerk toe, selfs nog voor ons troue. Ons het ook al vir mekaar gesê dat ons geloof leeg is. Met klein Janneke het ons lewens verander, ek kan nie glo dat ek so lief is vir hierdie klein mensie nie.

Gedurende die preek was ek so aangryp met liefde vir my kind en my man dat ek ’n hartseer beleef het wat moeilik is om te beskryf. Ek het net so bewus geword dat ons verhouding met God nie reg is nie. Toe die gesinne daar voor gaan staan en die twee meisies lê belydenis van geloof af kon ek nie meer my trane terug hou nie. Ek het so begeer dat ons as gesin so voor sal kan staan. Dat Janneke ’n verhouding met God sal hê omdat sy van kleins af gesien het dat God in ons lewens ’n werklikheid is.